Poremećaj pažnje i hiperaktivnost (ADHD)

Poremećaj pažnje i hiperaktivnosti (ADHD) je najčešći neurorazvojni poremećaj u detinjstvu (10-11%). Uglavnom je nasledan, često koegzistira sa poteškoćama u učenju ili disleksijom i faktor je disfunkcije pojedinca kako u školi tako i u društvenom okruženju.

Poremećaj pažnje i hiperaktivnosti (ADHD) to je uglavnom problem koncentracije, samokontrole, „socijalizacije“ i poremećaja ponašanja. Ima biološke (neurološke) uzroke i obično je nasledan, poput disleksije i javlja se na međunarodnom nivou u odnosu 4 dečaka prema 1

devojčici. U većini slučajeva (>90%) svako ko ima ADHD u školskom uzrastu i dalje ga ima i kao odrasla osoba.

Sastoji se od 3 različite kategorije simptoma:

Poremećaj pažnje
Impulsivnost
Hiperaktivnost

Nije neophodno da se sve 3 kategorije simptoma pojavljuju kod iste osobe. Pravovremena, validna i objektivna prognoza – dijagnoza, od predškolskog uzrasta, ključna je za nesmetano napredovanje deteta u školi i za njegovu socijalizaciju.

PAVLIDIS TEST, koji je osmislio i patentirao međunarodno priznati grčki pronalazač – profesor G.Th. Pavlidis, JEDINI u svetu je precizan, objektivan i biološki test za prognozu i dijagnozu ADHD-a i disleksije, od PREDŠKOLSKOG uzrasta i zato jedini naučno pouzdan!

PAVLIDIS TEST se primenjuje isključivo u 52 Centru „Dyslexia Centers – Pavlidis Method“, u Grčkoj, na Kipru i u inostranstvu.“

Sredstva džavnog osiguranja (EOPII u Grčkoj) pokrivaju troškove lečenja.

Poremećaj pažnje i hiperaktivnost (ADHD)

Glavni simptomi:

Poremećaj pažnje – poteškoće sa koncentracijom

Odsutnost – Zaboravljanje – kao da ne čuje

Nestrpljivost – Impulsivnost – deluje pre nego što razmisli

Spontanost – Ne završava ono što je započelo – prekida druge

Hiperaktivnost – Stalno u pokretu – zadirkuje- dosađuje- mnogo priča

Nespretnost – Sklono nezgodama – tvrdoglavo

Egocentričnost – Agresivno – zahtevno

Nezrelo ponašanje – intenzivno emocionalno – nervozno

Dezorganizovano u prostoru – neuredno

Problemi upravljanja vremenom

Problemi sa učenjem ili disleksija

Neujednačena postignuća i ponašanje

Problemi u održavanju odnosa – prijateljstva

Nisko samopoštovanje i samopouzdanje

Nepravilni pokreti očiju (Pavlidisov test)

Postoje 2 vrste poremećaja pažnje:

Primarna – biološka etiologija – nevoljno:

Pojavljuje se od ranog detinjstva.

Dugotrajan je (>6 meseci) i obično traje doživotno.

Pojavljuje se skoro svuda (>2 sredine), npr. kod kuće, na poslu, u školi, sa prijateljima ili u vezama.

Sekundarna – egzogena etiologija – životna sredina

Pojavljuje se kasnije, obično nakon detinjstva.

Kratko trajanje (< 6 meseci).

Javlja se samo u određenim okruženjima ili nakon određenog privremenog uzroka, npr. učenik ne obraća pažnju na času jednog nastavnika dok obraća pažnju na sve ostale.

U nastavku, sve reference za poremećaj pažnje će se odnositi na primarnu, nevoljnu, biološke etiologije sa kojom smo rođeni.

ADHD je neuro- bihejvioralni poremećaj, što znači da ima biološki uzrok i obično se nasleđuje, u odnosu od 4 dečaka prema 1 devojčici.

Neurološki poremećaji imaju sličnu frekvenciju na međunarodnom nivou, tako da se isto odnosi i za ADHD. Međutim, stope koje su objavljene u međunarodnim studijama značajno variraju od zemlje do zemlje, što sugeriše da su međunarodne dijagnostičke metode subjektivne i nepouzdane. Međutim, biološka etiologija poremećaja pažnje je različito naučno dokumentovana – dokazana.

ADHD- sindrom ima sledeće tri potkategorije:

POREMEĆAJ PAŽNJE (problem fokusiranja- odsutnost – sanjarenje – zaboravnost)

IMPULSIVNOST (nestrpljivost – deluje PRE nego što razmisli – prekoračuje granice – bezobzirnost – prekida druge – odgovora pre nego što se pitanje završi – ne završava ono što je započeto)

HIPERAKTIVNOST (stalno u pokretu – zadirkuje – dosađuje)

KRITERIJUMI koji se koriste na međunarodnom nivou za dijagnozu ADHD- a uglavnom su od Američkog udruženja psihijatara (DSM-IV) i Svetske zdravstvene organizacije (ICD-10) i uglavnom se zasnivaju na upitnicima.

ADHD – Dijagnostički kriterijumi prema DSM-IV. Imaju 3 potkategorije:

Deficit pažnje

Hiperaktivnost + (impulsivnost)

Kombinovani, poremećaj pažnje+ hiperaktivnost (impulsivnost)

Nasuprot tome, ICD-10 ne prihvata potkategorije ADHD-a.

Na međunarodnom nivou, koje su naučne specijalnosti ovlašćene da dijagnostikuju poremećaj pažnje (ADHD)

SAMO STRUČNJACI:

Psiholozi,

Dečiji psihijatri,

Dečiji neurolozi,

Razvojni pedijatri.

Na međunarodnom nivou, dijagnoza se postavlja subjektivno, uglavnom uz pomoć upitnika koje popunjavaju roditelji ili nastavnici (koji suštinski doprinose dijagnozi) i uz kliničku procenu specijaliste.

Subjektivnost postojećih dijagnostičkih, nebioloških kriterijuma, na međunarodnom nivou čini dijagnozu ADHD-a nepouzdanom, što pokazuju rezultati nedavnog međunarodnog istraživanja dr. Lee i kolega (2008), koji su otkrili da su dijagnoze značajno različite.

ADHD – podudarnost– ne podudarnost u dijagnozi između DSM-IV i ICD-10: Njihove dijagnoze od istih stručnjaka i za istu decu, SLAŽU se samo u 11% slučajeva, dok se nažalost, NE SLAŽU u 89% [Lee etal., (2008), J. Child Psychology & Psychiatry, 49, 70 – 78].

Oftalmokineza (pokreti očiju): otkrivaju funkciju mozga

12 kranijalnih nerava ljudskog mozga prenose informacije do mozga i obrnuto, npr. od oka, uha, srca itd. Raspodelu broja i kvaliteta kranijalnih nerava „Stvoritelj“ je izvršio prema važnosti doprinosa svakog organa ili funkcije. Nijedan organ ili funkcija (srčani, bubrežni, itd.) nisu primili više od jednog (1) kranijalnog nerva. Umesto toga, mnogi organi ili funkcije dele jedan (1) kranijalni nerv.

Ali postoji i jedan izuzetak: Oftalmokineza (pokreti očiju). Vrhunski funkcionalni značaj oftalmokineze dokazuje i činjenica da su 3 od 12 kranijalnih nerava mozga (25%) posvećena ovom segmentu, dok da podsetimo nijedan drugi čulni organ (vid, sluh, itd.) ili funkcija (srce, pluća, itd.) nisu primili više od 1 kranijalnog nerva!

PAVLIDI TEST -- prognoza - dijagnoza disleksije & dijagnoza poremećaja pažnje

Kako se postiže:

Disleksija i poremećaj pažnje imaju biološku etiologiju i uglavnom su nasledni = sa disleksijom ili ADHD-om se rađamo, pa su prisutni od rođenja, dakle i od predškolskog uzrasta.

DISLEKSIJA & ADHD – Neurološki uzrok = Disfunkcionalni moždani centri tokom čitanja su takođe, nužno nefunkcionalni kada se obavljaju neverbalne aktivnosti koje obuhvataju ključne komponente čitanja, npr. sekvencijalno kretanje očiju, fokus pažnje itd.

Pošto i disleksija i poremećaj pažnje imaju biološki uzrok, najprikladniji tip dijagnostičkog testa će biti biološki.

Pavlidisov Test je biološki, neverbalni (ne oslanja se na čitanje i pisanje, kao što to čine drugi dijagnostički testovi za disleksiju), pa se može primeniti pre učenja čitanja i pisanja, odnosno od predškolskog uzrasta za prognozu disleksije ili dijagnozu poremećaja pažnje.

TEST PAVLIDI- Kako funkcioniše (za disleksiju i poremećaj pažnje) patent koji je priznat na međunarodnom nivou u SAD, Kanadi, Francuskoj, Engleskoj.

Ispitanik, MIRNO sedeći posmatra svetleće signale na ekranu računara, dok se u isto vreme njegovi pokreti očiju automatski foto- elektronskim putem snimaju (bez dodirivanja oka) sa visokom preciznošću od 1 milisekunde.

Specijalizovani programi automatski analiziraju podatke i postavljaju objektivnu dijagnozu poremećaja pažnje i disleksije (prognoza ili dijagnoza) od predškolskog uzrasta, ali i za odrasle.

Pouzdanost i visoka tačnost Pavlidisovog Testa (kako je poznat u svetu) je dokumentovana – dokazana mnogim međunarodnim istraživačkim studijama i tezama poznatih univerziteta u Engleskoj (Brunel), SAD (Rutgers Medical School) i Grčkoj (APTH i PAMAK). Na međunarodnom nivou, patentirana tehnologija – metodologija koju je razvio pronalazač-profesor G. Th. Pavlidis u Engleskoj i SAD toliko je tehnološki napredna da su je nabavili najpoznatiji univerziteti, kao što su Harvard, Boston, Kolumbija itd.

Zakažite svoj termin Kontaktiraj nas